آی سودا

اوروبروس نمادی باستانی به شکل مار/اژدهایی است که دم خود را می‌خورد. این نماد در تفکر مناطق مختلفی از جهان کهن مانند چین، هند، یونان و مصر مفهوم داشته است.

اوروبروس نماد چرخه٬ خودآفرینی٬ باززایی و وجود ازلی و ابدی است. این نماد مفهوم کمال٬ تمامیت و بی‌نهایتی را می‌دهد. همچنین برای نشان دادن مفهوم برهان علیت و علت‌العلل نیز بکار می‌رفته‌است. آن را همچنین نماد جاودانگی می‌دانستند زیرا که از ازل تا ابد دم خود می‌خورد و به پایان نمی‌رسید. این نماد مفهوم باززایی و تناسخ انسان را نیز در خود دارد.

نمادی که برای نشان دادن بی‌نهایت (∞) استفاده می‌شود برداشتی از نماد اوروبروس در دوره رنسانس است.

این نماد اولین بار در ‫#‏مصر باستان بعنوان نمادی دینی و اساطیری پدیدار شد اما بعدها بطور گسترده‌ای در جاهای دیگر دنیا و زمینه‌های دیگر بویژه در جادوگری و کیمیاگری بکار رفت. این نماد نشانی از ماهیت چرخه‌ای پدیده‌هاست.

اوروبروس واژه ای یونانی است که از ouroیونانی: οὐρά به‌معنای دُم و boros یونانی: βόρος به‌معنای خورنده تشکیل شده که معنای کامل آن «خود دُم خورنده» میشود. این نماد وارد دیدگاه‌های فلسفی و نگرش‌های دینی و باورهای ماورایی شد. بویژه در فلسفه و مذهب گنوستیک که بر مبنای ثنویت و دوگانگی خدا بناشده است.

در مکاتب یونانی بویژه در هرمتیسیسم (Hermeticism) که مبنای فلسفه وحدت وجود و یکی بودن همه خدایان است٬ نیز این نماد کاربرد گسترده‌ای داشت.

یکی از مفاهیمِ اوروبروس، چرخه و راه یکی شدن و نُخبگی چه در میان خدایان و چه در میان انسان‌ها بود که پس از رنسانس بعنوان یکی از اصولِ بینشی و کُنشی ‫‏فراماسونری نیز گسترش یافت. 

در مکتب روانشناسی ‫‏یونگ٬ اوروبروس نمادی از تجربه نامتمایز کودک و انسان است. در ‫‏یوگا نیز نمادی از انرژی‌ای آسمانی است که دورتادور یوگیست مقید شده‌است.

این نماد در تمدن‌های باستانی آمریکای جنوبی نیز بعنوان ماری که دور خود حلقه زده تا در لبه‌های دنیا آب‌ها را در میان بدن خود نگه‌دارد بکار می‌رفت.

در اسطورهای نورس (اسکاندیناوی) مار بسیار بزرگی به نام ‫یورمونگاند(Jormungand) وجود دارد که دور تا دور دریای دور جهان را فرا گرفته و سرش به دمش می‌رسد و دم خود را محکم در دهانش نگه می‌دارد.

گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

غمهای بزرگ تو در او چون گنجید ...